.........................ΓΙΑΤΙ ΗΡΘΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Για να μας δείξει το δρόμο. Και κυρίως το δρόμο που οδηγεί στον Θεό Πατέρα.
«ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα εἰ μὴ δι' ἐμοῦ» (Ιωάν. ιδ΄, 6)
Εγώ είμαι ο ασφαλής δρόμος, που οδηγεί στον ουρανό, η απόλυτη και καθαρά αλήθεια, η ζωή και ο χορηγός της αιώνιας ζωής.
Κανείς δεν μπορεί να έλθει προς τον Πατέρα, δια να απολαύσει την αιώνια ζωή, παρά μόνον δια μέσου εμού.

Για να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου:
«εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἵνα λύσῃ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου » (Α' Ιωάν. γ΄, 8)
Γι' αυτόν τον λόγο ήλθε στον κόσμο ο Υιός του Θεού. Για να καταστρέψει τα έργα του διαβόλου

Για να σηκώσει τις αμαρτίες των ανθρώπων:
«καὶ οἴδατε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη ἵνα τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἄρῃ, καὶ ἁμαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστι» (Α' Ίωάν. γ', 5).
Και ξέρετε πως ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να απομακρύνει τις αμαρτίες από τους ανθρώπους, ενώ στον Ίδιον δεν υπάρχει ούτε ίχνος αμαρτίας

Για να σώσει τους αμαρτωλούς:
«Πιστὸς ὁ λόγος καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος, ὅτι Χριστὸς ᾿Ιησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ» (Α' Τιμ. α', 15).
Σ' αυτά τα λόγια που θα πω μπορεί να στηριχθεί κανείς και πρέπει όλοι να τα δεχτούν: Ο Ιησούς Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει τους αμαρτωλούς, και πρώτος ανάμεσα τους είμαι εγώ

Για να πει την αλήθεια:
«ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ» (Ιωάν. ιη', 37).
Εγώ γι' αυτό γεννήθηκα και γι' αυτό ήρθα στον κόσμο, για να φανερώσω την αλήθεια

Για να είναι το φως τον κόσμο:
«ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ» (Ίωάν. ιβ', 46)
Εγώ ήρθα στον κόσμο σαν το φως, έτσι ώστε όποιος πιστεύει σε μένα να μη μείνει στο σκοτάδι

Για να δώσει ζωή στους άνθρώπους:
«ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν» (Ιωάν. ι', 10)
Εγώ ήλθα για να έχουν (τα λογικά μου πρόβατα) ζωή, και μάλιστα περίσσια ζωή

Για να σώσει τους χαμένους:
«ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός» (Ιωάν. ι', 10)
Ο Υιός του ανθρώπου ήρθε για να αναζητήσει και να σώσει αυτούς που έχουν χάσει το δρόμο τους

Για να καλέσει σε μετάνοια τους αμαρτωλούς:
«οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ, ἀλλ᾿ οἱ κακῶς ἔχοντες· οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν» (Λουκ. ε', 31-32)
Δεν έχουν ανάγκη από ιατρό όσοι είναι υγιείς, αλλά οι άρρωστοι. Δεν ήρθα να καλέσω σε μετάνοια αυτούς που νομίζουν πως είναι ευσεβείς, αλλά τους αμαρτωλούς

Για να υπηρετήσει τους ανθρώπους:
«ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν» (Μαρκ. ι', 45)
Ο Υιός του ανθρώπου δεν ήρθε για να Τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους

Για να σώσει τους ανθρώπους:
«ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε ψυχὰς ἀνθρώπων ἀπολέσαι, ἀλλὰ σῶσαι» (Λουκ. θ' , 56)
Ο Υιός του ανθρώπου δεν ήρθε να καταστρέψει ανθρώπους, αλλά να τους σώσει

Για να σώσει και όχι για να κρίνει τον κόσμο:
«οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ' ἵνα σώσω τὸν κόσμον» (Ιωάν. ιβ' 47)
Γιατί δεν ήρθα για να καταδικάσω τον κόσμο, άλλα για να τον σώσω

Για να μην έχουν πρόφαση οι άνθρωποι να αμαρτάνουν:
«εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσι περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν» (Ιωάν. ιε' 22)
Δεν θα ήταν ένοχοι για αμαρτία, αν δεν είχα έρθει και δεν τους είχα κηρύξει. Τώρα όμως δεν έχουν καμιά δικαιολογία για την αμαρτία που διαπράττουν

Για να υιοθετηθούν οι άνθρωποι από τον Θεό και να εξαγορασθούν όσοι βρίσκονταν κάτω από το νόμο:
«ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν» (Γαλ. δ' 4-5)
Όταν όμως έφθασε η ώρα που είχε καθορίσει όο Θεός, απέστειλε τον Υιό του. Γεννήθηκε από μια γυναίκα και υποτάχθηκε στον νόμο, για να εξαγοράσει τους υπόδουλους του νόμου, για να γίνουμε παιδιά του Θεού

Για να εκπληρώσει το νόμο και τους Προφήτες:
«Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι» (Ματθ. ε' 17)
Μη νομίσετε πως ήλθα για να καταργήσω το νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα για να τα καταργήσω, αλλά για να τα ολοκληρώσω

Τα ωραιότερα (και σημαντικότερα) πράγματα στην ζωή είναι δωρεάν.

‘Όλα έχουν την τιμή τους, όλα αγοράζονται, όλα υπόκεινται στον κανόνα προσφοράς και ζήτησης.
Ναι ,σε γενικές γραμμές δεν θα διαφωνήσουμε, δυστυχώς ή ευτυχώς , ισχύει.
Οι ειδικές γραμμές όμως είναι αυτές που κάνουν την διαφορά, παντού και πάντα.
Αυτές που έχουν αποτυπωθεί βαθιά μέσα στο μυαλό και την ψυχή μας, που έχουν χτίσει την προσωπικότητά μας, την ισορροπία μας, την κοσμοθεωρία μας τελικά.
Τι έχουμε μάθει από το σπίτι, το σχολείο, την κοινωνία όλα τα χρόνια ?
Τα ωραιότερα (και σημαντικότερα) πράγματα στην ζωή είναι δωρεάν.
Δεν είναι προιόν οικονομικής συναλλαγής, είναι κατάθεση ψυχής.
Έχεις αποθέματα είσαι πλούσιος, δεν έχεις ατύχησες.
Όπως έχετε καταλάβει δεν μιλάμε για υλικά αγαθά,
μιλάμε για συναισθήματα,
πολύτιμες στιγμές ζωής,
ανεκτίμητες μνήμες,
μικρά μεγάλα καθημερινά πράγματα που γεμίζουν την ψυχή μας .
Αυτά τα κερδίζεις,
τα αξίζεις,
δεν τα αγοράζεις…

1. Η αγκαλιά.
Της μάνας, του παιδιού σου, του συντρόφου σου, των φίλων. Ζεστή, ανοιχτή, καταφύγιο…

2. Το βλέμμα.
Γλυκό, αγαπησιάρικο, παιχνιδιάρικο, με υποσχέσεις, με υπονοούμενο, αθώο, παραδομένο, ανάλογα με το πρόσωπο που έχεις απέναντί σου και την στιγμή…

3. Η ασφάλεια.
Της οικογένειας, της σχέσης, των φίλων. Εκεί που καταφεύγεις στα εύκολα και στα δύσκολα…

4. Ο ώμος.
Υπάρχει πάντα στη διάθεσή σου, να γύρεις, να ακουμπήσεις πάνω του, να στηριχθείς, να χαλαρώσεις, να αφεθείς….

5. Η πρώτη φορά που θα αντικρύσεις το παιδί σου.
Απλά η μοναδική εμπειρία της ζωής σου…

6. Τα όνειρα.
Δεν μπορεί να στα στερήσει κανείς, είναι το καύσιμο που κινητοποιεί την ζωή σου, σε πάει όπου θές, αρκεί να μην αφήσεις το τιμόνι..

7. Η αγάπη.
Η δεδομένη, της οικογένειάς σου και αυτές που κατακτάς στη ζωή σου..

8. Η πρώτη φορά.
Πού αγάπησες, που πόνεσες, που χάρηκες, που έκλαψες, που μετάνοιωσες, που απόλαυσες, που δεν ξεχνάς ποτέ..

9. Η πρώτη βροχή του φθινοπώρου, η μυρωδιά του χώματος…

10. Η βουτιά στη θάλασσα, μια ζεστή μέρα του καλοκαιριού…

11. Η αναγνώριση.
Η καταξίωση, η υπερηφάνεια για κάτι που πέτυχες. Η δική σου και των δικών σου…

12. Το άραγμα, το κουλούριασμα στο καναπέ για ώρες, ένα Σάββατο ή μια Κυριακή..

13. Το γράψιμο.
Σε όλο το φάσμα, από εκθέσεις ιδεών έως το βιβλίο που γράφει η ζωή σου..

14. Το ηλιοβασίλεμα.
Από το μπαλκόνι του σπιτιού σου ή στην Σαντορίνη, μια μοναδική ομορφιά ( αν το μπαλκόνι σου είναι στη Σαντορίνη καλύτερα βέβαια)..

15. Η ανάσα σου.
Ο αέρας που αναπνέεις, αναζωογονητικός, γεμάτος μυρωδιές και αρώματα…

16. Το γέλιο.
Πηγαίο, αυθεντικό, νευρικό, αστείο, χαρούμενο, γεμάτο ενέργεια…

17. Το περπάτημα.
Σε αργό ή γρήγορο ρυθμό. Στα σοκάκια, στα πάρκα, στην ακρογιαλιά, καθαρίζει το μυαλό..

19. Η επιτυχία στο πανεπιστήμιο.
Έκρηξη χαράς, δικαίωση, επίτευγμα…

20. Το φαγητό της μαμάς.
Έχει κατακτήσει τον ουρανίσκο σου εφ’όρου ζωής…

21. Ο πρώτος σου μισθός.
Η αίσθηση ότι ορίζεις τη ζωή σου, άσχετα αν δεν σου φτάνει ούτε για καλημέρα…

22. Η μουσική.
Παίζεις, ακούς, χορεύεις…

23. Το διάβασμα.
Ταξίδια μυαλού σε ανοιχτούς ορίζοντες…

24. Η βόλτα.
Στα μαγαζιά, στην εξοχή, στο άγνωστο..

25. Ένα ζεστό, χαλαρωτικό μπάνιο, αναγέννηση...

.....................................ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ .........ΓΙΟΡΤΑΖΕΤΕ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.......ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ

Όπως θα ξέρεις, πλησιάζουμε ξανά στην ημερομηνία των γενεθλίων Mου.
Κάθε χρόνο γίνεται γιορτή προς τιμήν Mου, έτσι και φέτος.
Αυτές τις μέρες ο κόσμος κάνει πολλά ψώνια,
γίνονται διαφημίσεις παντού, στην τηλεόραση, στο ράδιο, στο ίντερνετ, και κανείς δεν μιλά για κάτι άλλο εκτός από το τι σας λείπει μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα...

Είναι ευχάριστο να ξέρω ότι τουλάχιστον μία μέρα τον χρόνο κάποιοι Mε σκέφτονται.

Όπως θα γνωρίζεις, πριν από πολλά χρόνια ξεκίνησαν να γιορτάζουν τα γενέθλιά Mου.
Στην αρχή, φαινόντουσαν να καταλαβαίνουν το νόημα των ημερών και Mε ευχαριστούσαν γι' αυτό που έκανα για εκείνους. Όμως, σήμερα, κανείς δεν γνωρίζει πλέον τι γιορτάζουν.

Ακόμα και σε πολλά σχολεία, στις χριστουγενιάτικες εορτές, ενώ περιμένω από τις αθώες καθαρές καρδιές των παιδιών σας να με δοξάσουν όπως οι άγγελοί Μου στον ουρανό,
με θλίψη Μου, ακούω πολλά τραγούδια και σκετς για φανταστικά πρόσωπα.
Το παραμύθι είναι τόσο πολύ και μπερδεύει τα μυαλουδάκια των μικρών παιδιών μου σε τέτοιο σημείο, που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν πλέον τι είναι Αλήθεια και τι ψέμμα.
Έτσι, βάζουν τους μαθητές από μωρά ακόμα να μιλούν και να χορεύουν σαν καλικάτζαροι,
ελάφια, μάγισσες, άγιοι βασίληδες...
Λίγα τραγουδάκια υπάρχουν μόνο από τα παλιά, να θυμίζουν στα παιδιά την Άγια νύχτα της γεννήσεώς Μου.

Πολλοί άνθρωποι, συναντώνται τα Χριστούγεννα σε σπίτια και περνούν πολύ καλά,
δείχνουν όμως, πως κανείς δεν ξέρει περί τίνος πρόκειται...

Θυμάμαι πέρυσι, την ημέρα των γενεθλίων, κάπου, έκαναν μια μεγάλη γιορτή προς τιμήν Mου.
Στο τραπέζι υπήρχαν τα πάντα, όλα ήταν διακοσμημένα όμορφα και υπήρχαν πολλά δώρα, αλλά... ξέρεις τι;
Ούτε που Mε κάλεσαν...
Ενώ Εγώ ήμουν ο επίτιμος Kαλεσμένος,
κανείς δεν θυμήθηκε να Mε καλέσει.
Και η γιορτή υποτίθεται γινόταν για Mένα...

Έτσι, όταν έφτασε η μεγάλη μέρα...
Mε άφησαν απ' έξω, Mου έκλεισαν την πόρτα.
Ήθελα τόσο πολύ να βρεθώ στο τραπέζι μαζί τους...

Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια όλοι συνηθίζουν να Mου κλείνουν την πόρτα.
Έτσι, μιας και δεν Mε καλούν, σκέφτηκα να παραβρεθώ από Μόνος Μου,
χωρίς να κάνω θόρυβο κι έτσι μπήκα και στάθηκα σε μια γωνίτσα.
Διασκέδαζαν όλοι, κάποιοι έλεγαν ιστορίες,
γελούσαν, πέρναγαν πολύ καλά, μέχρι που έφτασε ένας... γέρος χοντρός,
ντυμένος στα κόκκινα με άσπρα γένια...
Και φώναζε... "χο, χο, χο", λες και είχε πιει λίγο παραπάνω. Κάθισε βαριά - βαριά σε μια πολυθρόνα και... όλοι έτρεξαν καταπάνω του λέγοντας "Καλωσόρισες άγιε μου Βασίλη!" ...λες και η γιορτή ήταν γι' αυτόν.
Πόσο πληγώθηκα εκείνη τη στιγμή...

Ήρθαν τα μεσάνυχτα κι ακόμα περίμενα εκεί Μόνος.
Όλοι άρχισαν να αγκαλιάζονται, άπλωσα κι Eγώ τα χέρια μου ελπίζοντας πως κάποιος θα Mε αγκαλιάσει κι Εμένα...
Και ξέρεις; Κανείς δεν Mε αγκάλιασε.

Έπειτα, άρχισαν όλοι να ανταλλάσσουν δώρα,
ένας - ένας τα άνοιγαν, μέχρι που τελείωσαν όλα...
Πλησίασα να δω, μήπως παρ' ελπίδα, υπήρχε κάποιο για Μένα, αλλά δεν υπήρχε τίποτα...

Εσύ πώς θα αισθανόσουν αν την ημέρα των γενεθλίων σου αντάλλασσαν δώρα όλοι μεταξύ τους
κι εσένα δεν σου δώριζαν τίποτα;

Κατάλαβα τότε ότι Εγώ περίσσευα σε εκείνη τη γιορτή.
Έτσι βγήκα χωρίς να κάνω θόρυβο, έκλεισα την πόρτα κι αποσύρθηκα...

Κάθε χρόνος που περνάει είναι χειρότερα,

ο κόσμος θυμάται μόνο το δείπνο, τα δώρα και τις γιορτές. Κανείς δεν θυμάται Eμένα...

Εσύ, θα ήθελα αυτά τα Χριστούγεννα να Μου δώσεις τη χαρά και να τα αφιερώσεις σε Μένα,
το Θείο Βρέφος...

Να επιτρέψεις να έρθω στη ζωή σου,
να αναγνωρίσεις ότι πριν από δύο χιλιάδες χρόνια γεννήθηκα κι εγώ ταπεινά
ως ένα μικρό μωρό και ήρθα σε αυτόν τον κόσμο για να σου δείξω πόσο σε αγαπώ...
Να δώσω τη ζωή Μου για σένα, στον σταυρό,
και να σε σώσω!

Το μόνο που θέλω σήμερα είναι να Με πιστέψεις με όλη σου την καρδιά.

Αγάπησέ Με κι εσύ σαν δικό σου μωρό, όπως με αγάπησε η γλυκιά Μητέρα μου Θεοτόκος Μαριάμ
και ο γλυκός μου θετός πατέρας Ιωσήφ!
Βάλε Με στη ζωή σου, μίλα Μου γλυκά,
κάνε πράξεις Αγάπης στο όνομά Μου,
έλα στην Εκκλησία Μου να Με ευχαριστήσεις για ότι δημιούργησα για σένα,
για το δώρο της ζωής που σου χάρισα...
Έλα να με αγκαλιάσεις!
Ζήτα Μου απλά συγνώμη στην εξομολόγησή σου
κι έλα σύντομα να κοινωνήσεις Εμένα, τον Θεό της Αγάπης!
Τότε κι Εγώ θα πλημμυρίσω τη ψυχή σου με τέτοιες ουράνιες ευλογίες,
που δεν έχεις ποτέ σου φανταστεί!

Σε περιμένω.
Είμαι Αυτός που σε αγαπάει αληθινά,
ο μικρός ταπεινός Χριστός.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΝΙΓΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΣΩΡΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΛΑΜΠΙΟΝΙΑ, ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟΛΙΔΙΑ.

Χριστού Γέννα. Και η εποχή μας τα γιορτάζει δίχως Χριστό...
Μόνο το όνομα έμεινε να θυμίζει τη γέννηση της Αγάπης...
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΝΙΓΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΣΩΡΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΛΑΜΠΙΟΝΙΑ, ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ ΔΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟΛΙΔΙΑ.
Εδώ και ένα μήνα φάνηκαν στον τόπο μας οι πρώτες βιτρίνες στολισμένες χριστουγεννιάτικα.
Κάθε χρόνο-από τότε που άρχισε αυτή η συνήθεια,να φέρνουμε δύο μήνες πριν τα Χριστούγεννα-ξαφνιάζομαι δυσάρεστα...
Γιατί δε φτάνει το αταίριαστο του πράγματος (που δε φαίνεται να ξενίζει-περιέργως- πολλούς)...
πρέπει να πεισθώ και για το δικαιολογημένο της υπόθεσης αφού όλη αυτή η μασκαράτα είναι για...καλό σκοπό...
Και όταν η εποχή μας μιλάει για καλό σκοπό δε μπορεί παρά να εννοεί οικονομικά συμφέροντα....

Και πραγματικά. Αυτό εννοεί...Στολίζουμε τις βιτρίνες για να...τονώσουμε την καταναλωτική διάθεση των ανθρώπων.
Το ακούω σε κάθε ευκαιρία από τα Μέσα Μαζικής

Παραπληροφόρησης...Αυτό σημαίνει στη γλώσσα μου: Να πείσουμε τους ανθρώπους ακόμη μια φορά ότι χρειάζονται πράγματα που στην πραγματικότητα δεν χρειάζονται...

Να αγοράσουμε,να κινήσουμε τα γρανάζια της παγκόσμιας φούσκας που θέλει όλους αυτούς που παράγουν σκουπίδια να πλουτίζουν σε βάρος όλων όσων τα καταναλώνουν άβουλα,
χωρίς σκέψη, ενώ όσους πραγματικά παράγουν να πληρώνονται για τον κόπο τους με ψίχουλα...

Στο όνομα αυτού του κέρδους γιορτάζουν Χριστούγεννα ακόμη και στην Ιαπωνία που δεν ξέρουν ποιος είναι ο Χριστός...

Κι εκεί στολισμένα δέντρα και χοντροί Αη-Βασίληδες και...και...γιατί κι εκεί οι άνθρωποι πρέπει να καταναλώνουν όσα σκουπίδια παράγονται...

Και δεν είναι μόνο τα καταστήματα που ντύνονται γιορτινά αυτό τον καιρό...

Είναι και η... φιλανθρωπική διάθεση των ανθρώπων που έχει την ...τιμητική της όλο και περισσότερο καθώς πλησιάζουν οι μέρες...γίνεται κι αυτή...χριστουγεννιάτικη...

Δεν έχω τίποτα με τη φιλανθρωπία(αγάπη προς τον συνάνθρωπο)
και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους ανθρώπους...

Έχω όμως πρόβλημα με τον τρόπο που αυτή ασκείται...

Αρχικά θυμώνω όταν βλέπω ανθρώπους ρακένδυτους στην ουρά για ένα πιάτο φαγητό το οποίο τους προσφέρουν άνθρωποι καλοβολεμένοι...

Βάζω -σχεδόν ασυναίσθητα- τον εαυτό μου στη θέση τους...

Αν έρθει μια ώρα που κι εγώ θα πρέπει να ζητήσω βοήθεια από τους συνανθρώπους μου θα ήθελα να μου την προσφέρουν αρχικά γιατί τη δικαιούμαι
( και όχι γιατί με λυπούνται ή γιατί έτσι νιώθουν καλοί και θεάρεστοι)-
τα υλικά αγαθά που απολαμβάνουμε δόθηκαν από το Θεό για όλους τους ανθρώπους επί γης-
και σίγουρα να με βοηθήσουν με όρους αξιοπρέπειας...

Θυμάμαι σε ένα χωριό της Στερεάς Ελλάδος τη μητέρα να ετοιμάζει-
ειδικά τέτοιες μέρες-πακέτα με τρόφιμα και να με στέλνει βράδυ να τα αφήνω έξω από σπίτια ανθρώπων που βρίσκονταν σε ακόμη μεγαλύτερη ένδεια από τη δικιά μας-
που εκείνο τον καιρό ήταν μεγάλη-..
. Απαράβατος όρος να μην με πάρει το μάτι κανενός γείτονα και-κυρίως-
να μη με δει ο συνάνθρωπος παραλήπτης της βοήθειας....
Τότε απλώς υπάκουα...τώρα ξέρω και το γιατί...
Ένιωθε αρχικά άσχημα που εμείς είχαμε να φάμε ενώ η γειτόνισσα όχι

(αυτό είναι το πρωταρχικό συναίσθημα που πρέπει να κατακτήσει κάποιος πριν αρχίσει τη φιλανθρωπική του δράση...δε λέω πως είναι εύκολο,όμως είναι απαραίτητο για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίσει τον εμπερίστατο συνάνθρωπο.Πρέπει να νιώθει υποχρεωμένος να δώσει στο συνάνθρωπο αυτό που του κατακρατά παράνομα
(θεϊκός νόμος)
αφού κάθε τι που δεν χρειαζόμαστε και το κατέχουμε το κλέβουμε από τον φτωχό..
Κι ακόμη δυσκολότερο είναι βέβαια να κάνουμε αυτό που είπε ο Χριστός στον πλούσιο...να πουλήσουμε τα υπάρχοντά μας,να τα δώσουμε στους φτωχούς και να τον ακολουθήσουμε).

..Μετά-και εξαιτίας του προηγούμενου συναισθήματος-δεν ήθελε να φέρει τη γειτόνισσα σε δύσκολη θέση,στη θέση του ανθρώπου που ζητιανεύει
(αυτό από πνευματική αρχοντιά αλλά και ίσως από τον ενδόμυχο φόβο ότι μπορεί να βρεθούμε κι εμείς σε άλλη συγκυρία σε ανάλογη θέση)...
Στα κρυφά,λοιπόν,και με φόβο Θεού και ντροπή...
Οι κοινωνίες ήταν μικρές και όλοι ήξεραν τον άνθρωπο που είχε ανάγκη τη δεδομένη στιγμή και επίσης όλοι ήξεραν από ανάγκη...

Σήμερα δεν τηρούνται ούτε τα...προσχήματα
(και από τις δύο πλευρές...και από την πλευρά των φιλανθρώπων και από αυτή των ευεργετουμένων-πολλές φορές βολεύονται στην κατάσταση αυτή και δεν κάνουν τίποτε να την αλλάξουν-)...

Αν βρεθώ κάποτε στη θέση αυτή θα ήθελα να μη βγάλουν την ανάγκη μου στο δρόμο...

Θα ήθελα να πληρώνω για το φαγητό που μου προσφέρουν με δουλειά...

Δεν θα ήθελα να αγωνίζονται οι άλλοι για να "κάνω κι εγώ Χριστούγεννα"...

Θα ήθελα να μου δώσουν τη δυνατότητα να αγωνιστώ μόνος μου,να μου προσφέρουν δουλειά,να νιώθω πως είμαι αδελφός κι όχι ζητιάνος....

Χριστούγεννα χωρίς Χριστό θα γιορτάσουμε και φέτος...
Τίποτα δεν θα αγγίξει την ψυχή μας...τίποτα βαθύ και απαλό και λυτρωτικό...
Το φως της Βηθλεέμ θα πνιγεί μέσα στις φωταψίες της κατανάλωσης και των ρεβεγιόν...

Άλλοι θα ψάχνουν στα σκουπίδια κι άλλοι θα πετάνε ανερυθρίαστα τα περισσεύματα της κραιπάλης τους...

Καμιά γωνία της καρδιάς μας δεν θα υποδεχτεί και φέτος την αγάπη,την πραγματική αγάπη και όχι τη γλυκερή συναισθηματική αγάπη που μας χαϊδεύει τα αφτιά...

Πόσο πεζή έγινε η ζωή μας από τότε που απογυμνώθηκε από το πνεύμα της θυσίας...

Προχθές παρακολουθούσα έναν άστεγο της Αθήνας να δικαιολογεί το γιο του που δεν του πρόσφερε στέγη και τον άφησε να ζει στα παγκάκια,
αφού,έλεγε, δεν είχε αυτός-ο πατέρας-το ηθικό δικαίωμα να του στερήσει τις απολαύσεις της ζωής στα 30 του.
Κι αυτός ο γιος-είμαι σίγουρη-πως θα στολίσει το σπιτικό του και θα τα...γιορτάσει τα φετινά Χριστούγεννα...

Δεν μου φαίνεται περίεργο που στις γιορτές των Χριστουγέννων αυξάνονται οι αυτοκτονίες των ανθρώπων...
Είναι γιατί τότε βλέπουν γυμνή όλη την αλήθεια και δε μπορούν να αντέξουν την ασχήμια της...

Με όλα όσα -σχεδόν παραληρηματικά- έγραψα πιο πάνω δε θέλω να προτείνω να λείψει η γιορτινή διάθεση των Χριστουγέννων από τη ζωή μας...

Ας στολίσουμε τα σπίτια μας,αρκεί να στολίσουμε πρώτα τις καρδιές μας...

Να ανάψουν τα φωτάκια της ψυχής μας προτείνω,να δούμε το φως του Χριστού,να γίνουμε κοινωνοί της γέννησής Του...

Και σαν απόδειξη-ότι δεν είμαι υπέρμαχος της κατάργησης όλης αυτής της εορταστικής ατμόσφαιρας- αρχίζω να στολίζω κι εγώ το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Χρονολογίου..

Ανάβω με χαρά τα φωτάκια της γιορτής.
Μόνο που τα φωτάκια μου θα στείλουν άλλο φως...αυτό του λόγου...
Κείμενα τα στολίδια του χριστουγεννιάτικου δέντρου μου...
από αυτά που περιγράφουν έναν άλλο δρόμο,κακοτράχαλο και κοπιαστικό...
που οδηγεί όμως με βήματα σταθερά προς τη φάτνη όπου γεννήθηκε, σαν ο ταπεινότερος όλων,...
ο Χριστός,η Αγάπη...
Από τον ύμνο της αρχίζει η φωταψία....
Είναι το αστέρι της κορυφής που εγώ βάζω πάντα πρώτο στο χριστουγεννιάτικο δέντρο μου...
Εύχομαι από την καρδιά μου :
ΚΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΤΗΣ ΒΗΘΛΕΕΜ...
ΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΜΑΓΟΥΣ ΠΟΥ ΗΞΕΡΑΝ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΣΑΝ ΠΟΤΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΤΟΥΣ...
ΜΑΚΑΡΙ ΦΕΤΟΣ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ
ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ...

...............................ΑΡΕΤΗ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ?

Να μπορώ να σου κάνω κακό και να επιλέγω συνειδητά να μην το πράξω.
Αλλιώς δεν μιλάμε για ενάρετο αλλά για αδύναμο.
Βλέπω πολλούς ανθρώπους να φοβούνται την ζωή και να κρύβονται στην θρησκεία.
Να δειλιάζουν να ζήσουν, κι όλη μέρα να μιλάνε για αμαρτίες και μετά θάνατο ζωή.
Να είναι τρομαγμένοι και να παρουσιάζονται ως "ενάρετοι".
Να φοβούνται τον εαυτό τους και να κτίζουν καριέρες.
Να ενοχλούνται απίστευτα από την σιωπή και να ζουν σε τρελούς ρυθμούς, να σιχαίνονται την ύπαρξη τους και να κτίζουν τα αγάλματα τους.
Άλλο ταπείνωση άλλο κόμπλεξ....
Σε θέλω να μπορείς να δαγκώνεις σίδερα και εσύ να επιλέγεις να δίνεις φιλιά.
Να μπορείς να σφίξεις την γροθιά και εσύ να γίνεσαι αγκαλιά.
Σε θέλω να μπορείς να μισείς και εσύ να λες, χίλιες φορές να προδοθώ και πάλι θα αγαπήσω....

.........ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ...ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ...ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ Όσοι ξέρουν να διαβάζουν ίσως μπορέσουν παρακάτω να διαχωρίσουν τις έννοιες και τις ερμηνείες των λέξεων:

....................................ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ

Άτομο που αναζητά τη τύχη του σε άλλο τόπο, ταξιδεύοντας με ΝΟΜΙΜΑ ταξιδιωτικά έγγραφα.
Ο μετανάστης συνήθως συμπεριφέρεται ως ΕΠΟΙΚΟΣ, αφού στη χώρα που μεταβαίνει, ασπάζεται τις τοπικές συνήθειες του λαού που τον φιλοξενεί.
Στην Ελλάδα ουδείς εκ των «αλλοδαπών», ταξιδεύει με νόμιμα έγγραφα, άρα δεν είναι και μετανάστης! (Επί παραδείγματι, μετανάστες ήταν οι Έλληνες που μετοίκησαν νόμιμα στη Γερμανία τη δεκαετία του ?50/?60, αφού υπήρχε ανοιχτή πρόσκληση της Γερμανικής κυβέρνησης, για την αναδόμηση του κράτους μετά το 2ο Παγκ. Πολ.

Και τότε για να μεταναστεύσει ο Έλληνας, έπρεπε να είχε μαζί του ένα πακέτο από αρκετές ιατρικές βεβαιώσεις!)

........................................ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ:
Άτομο που αναγκάζεται να φύγει από τη χώρα του επειδή κινδυνεύει η ζωή του, λόγω πολέμου, γενοκτονίας, κλπ.

Και θεωρείται πρόσφυγας μόνο στη ΠΡΩΤΗ ασφαλή χώρα που μεταβαίνει, ζητώντας αν το θέλει και πολιτικό άσυλο.

Στην Ελλάδα ουδείς εκ των «αλλοδαπών», έρχεται από εμπόλεμη χώρα.

Επιπλέον ουδείς ζητάει και πολιτικό άσυλο, αφού κανείς δεν θέλει να μείνει σε αυτό το τόπο, έτσι όπως τον κατάντησαν «κάποιοι».

Άρα σε αυτή τη χώρα, δεν είναι νομικά πρόσφυγες!

.....................................ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ:
Άτομο που για οποιοδήποτε προσωπικό του λόγο (ακόμα και για το αν έχει σκοτώσει ή έχει τελέσει άλλο κακούργημα!) αλλάζει χώρα.

Στη χώρα που μεταβαίνει συμπεριφέρεται συνήθως ως ΑΠΟΙΚΟΣ, δηλαδή προσπαθεί να φέρει μαζί του τις συνήθειες και τα ήθη της πατρίδας του, απαιτώντας από τους ημεδαπούς να σεβαστούν – ακόμα και να ασπαστούν – τις συνήθειες του!

Στην Ελλάδα το 99% των «αλλοδαπών» ανήκουν σε αυτή τη 3η περίπτωση!

ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΩΣ ΖΟΥΜΕ ? ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΕΧΕΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ? ΠΟΘΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ , ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ «Σε παρακαλούμε Κύριε, .....................................ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΑΛΗΘΙΝΑ…»

*Επίσκοπος Σεραπίων 4ος αιώνας.

Αυτή είναι μια αρχαία προσευχή της εκκλησίας.
Ζητούμενο ο πόθος του ανθρώπου να αληθεύει ο βίος του, να ζει και όχι απλά να επιβιώνει.
Αλήθεια πόσες φορές δεν μονολογήσαμε ή δεν μοιραστήκαμε με τους φίλους μας αυτήν την υπαρξιακή απορία και καημό
«τι ζούμε και κάνουμε;
Τι νόημα έχει η ζωή μας;
Αβάσταχτη καντήτησε…».

Δεν έχουμε και άδικο εάν σκεφτούμε ότι η ζωή αυτή, η γεμάτη θάνατο, δίχως Χριστό δεν παλεύεται.

Όταν λέμε όμως Χριστό, δεν εννοούμε, απλά μια λεκτική ομολογία του «Πιστεύω..»
ή μια τυπική συμμετοχή στον εκκλησιασμό της Κυριακής.
Ούτε σαφέστατα μια νομικού τύπου ηθική συμμόρφωση σε κανόνες και εντολές.

Χωρίς Χριστό, σημαίνει να ζεις δίχως τις ποιότητες και τις αξίες που ο Χριστός φανέρωσε ως αλήθειες ζωής.
Ο Χριστός όταν αποκαλύπτει τον Πατέρα Του «εν τοις ουρανοίς», φανερώνει ένα τρόπο ζωής.

Ζω με τον Χριστό, σημαίνει ζω με αγάπη, κατανόηση, αποδοχή και επιείκεια.
Γεύομαι με χαρά και ευχαριστία τα δώρα αυτού του κόσμου, προετοιμαζόμενος για την μέλλουσα ολοκλήρωση της ζωής.

Είμαι άνθρωπος που ζητά το όμορφο, το αγαθό, ζουμάρει στο θετικό, ξέρει να λέει λόγια αγάπης και ενίσχυσης προς τον άλλο, δεν τον απογοητεύει, δεν τον καταδικάζει, τον αγκαλιάζει και τον κρατά μέχρι να σηκωθεί ξανά στα δικά του πόδια.

Οι άλλοι κοντά μου χαίρονται, ανοίγονται, γελούν, δεν σφίγγονται δεν μελαγχολούν.
Είναι ο εαυτός τους, γιατί αυτό κάνει το Αγιο Πνεύμα, μας κάνει πρόσωπα μοναδικά και ιδιαίτερα.
Μας κάνει να είμαστε εμείς και όχι η ζωή των άλλων.

Αυτό σημαίνει να ζεις αληθινά, να ζεις με τον Χριστό, όταν μπορείς να χαίρεσαι την ζωή, τους άλλους, εσένα, ακόμη κι όταν είσαι πάνω στο σταυρό σου.

Γιατί μονάχα εκεί που είναι η χαρά και ζει η αγάπη, είναι ο Θεός.

«Ό Θεός αγάπη εστί και ό μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ό Θεός εν αύτώ»
(Α' Ίωάν. δ' 16).

ΑΝΤΕΞΕ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ

Όταν ρέει η Χάρις του Θεού μέσα μας, όλα είναι αλλιώς.
Είναι γλυκά, φωτεινά, αισιόδοξα, γεμάτα φως και ελπίδα.
Ενώ οι εξωτερικές συνθήκες δεν έχουν αλλάξει, ωστόσο νιώθεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις, ότι τα βάσανα της ζωής δεν σε καθηλώνουν σε αδράνεια και θλίψη.
Αισθάνεσαι χαρά για ότι είσαι και κάνεις, ακόμη κι αν είναι όλα λάθος.
Εσύ ελπίζεις στο μυστήριο του αύριο.
Ακόμη και η αμαρτία δεν μπορεί να σκιάσει το φως Του.
Σαν έρθει όμως η μέρα που ο Θεός κρυφτεί, που η Χάρις ανασταλεί τότε όλα γίνονται και πάλι δύσκολα.
Σέρνεσαι, στην προσευχή, στην νηστεία, στην εκκλησία. Βαριέσαι και ραθυμείς.
Αισθάνεσαι και πάλι μόνος, έγιναν όλα δύσκολα και εσύ αδύναμος ξανά.
Τότε χρειάζεται να μην απελπιστείς.
Μην πιστέψεις ότι θα είσαι πάντα έτσι.
Είναι παροδικό.
Είναι φάση και στάδιο της ψυχικής σου διαδρομής.
Μην βάλεις άλλο «θεό» στην θέση του.
Άντεξε την απουσία για να δεχθείς την παρουσία Του.

ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ...ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Στους περισσότερους Χριστιανούς είναι γνωστές αρκετές προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης που έγιναν γεγονότα κατά την Καινή Διαθήκη και που πιστοποιούν ως αδιάσειστες αποδείξεις όχι μόνο τη θεόπνευστη προέλευσή τους, αλλά και την απόλυτη αλήθεια σχετικά με τη ζωή, το έργο και τη διδασκαλία του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού.
ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι αρκετοί αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς άφησαν συγκλονιστικές προφητείες για τον Θεάνθρωπο Ιησού, που επρόκειτο να έρθει στον κόσμο και να υποφέρει για τη δική μας σωτηρία.
Πρόκειται για προφητικά σπαράγματα που οι Πατέρες της Εκκλησίας μας έχουν ονομάσει «σπερματικό λόγο»
και που απαντώνται σε όλους τους λαούς και εποχές.
Ορισμένα από αυτά δημοσιεύονται σήμερα παρακάτω, τόσο ως απάντηση σε όσους αμφισβητούν τη μεσσιανικότητα και θεότητα του Ιησού Χριστού,
όσο και ως ενίσχυση της πίστης όλων εμάς των Ορθοδόξων Χριστιανών.
ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΠΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗ ΓΗ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ
Απ' ό,τι προκύπτει από μια συγκριτική μελέτη των παραδόσεων διαφόρων λαών του κόσμου,
όλη η ανθρωπότητα π.Χ. ανέμενε το ερχομό ενός Σωτήρα που θα λύτρωνε την ανθρωπότητα από τον θάνατο.
Ο αρχαίος κόσμος προφήτευσε διαπιστωμένα και διασταυρωμένα με διαφόρους τρόπους το χαρμόσυνο γεγονός. Οι προφητείες π.Χ. είναι διάσπαρτες μεταξύ των λαών.
Αμέσως παρακάτω θα αναφερθούμε σε μερικές από αυτές που μαρτυρούνται σε σωζόμενα αρχαιοελληνικά χειρόγραφα και έργα.

Ο Σωκράτης στην απολογία του έλεγε: «Ω Αθηναίοι, σ' όλη σας τη ζωή θα κοιμάστε.
Με καταδικάζετε σε θάνατο εμένα που κατάφερνα να σας ξυπνώ από τον ύπνο του σκοταδιού.
Θα κοιμάστε μέχρι που να σας λυπηθεί ο Θεός και να στείλει σ' εσάς εκείνον, που θα σας ξυπνήσει πραγματικά.».
(Πλάτωνος, Απολογία Σωκράτη, 31 Α)

Ο Πλάτων είχε γράψει στο βιβλίο του «Νόμος και Επινομείς»: «Ο δίκαιος χωρίς να έχει αδικήσει θα μαστιγωθεί,
θα δαρεί και τέλος θα σταυρωθεί.».
Στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα (B, V , 362)επίσης περιέχεται μία προφητεία ισάξια μ' αυτές των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης: «Θα απογυμνωθεί απ' όλα εκτός της δικαιοσύνης,
διότι ήταν εκ φύσεως αντίθετος στην ως τότε συμπεριφορά. Χωρίς να αδικήσει κανέναν θα δυσφημισθεί πολύ ως άδικος ώστε να βασανισθεί για την δικαιοσύνη
και θα γεμίσει με δάκρυα εξαιτίας της κακοδοξίας,
αλλά θα μείνει αμετακίνητος μέχρι θανάτου
και ενώ θα είναι δίκαιος θα θεωρείται άδικος για όλη του τη ζωή. Έχοντας τέτοιες διαθέσεις ο δίκαιος θα μαστιγωθεί,
θα στρεβλωθεί, θα δεθεί.
Και από τις πολλές πληγές στο πρόσωπό του θα κοκκινίσουν και θα φλογισθούν τα μάτια του
και στα τελευταία του αφού πάθει κάθε κακό θα καρφωθεί πάνω σε υψηλό ξύλο,
και να ξέρεις ότι δεν είναι δίκαιο,
αλλά αφού έτσι το θέλει ας γίνει» (B, V , 362).
Ποιος τα προφητεύει αυτά και για Ποιον;
Ο Σωκράτης βλέπει και μιλά για τον Πάσχοντα Θεάνθρωπο μέσα από το πολύβουο πλήθος της ειδωλολατρίας.
Για να συμβουλεύσει και τον Αλκιβιάδη, σε σχετική επερώτησή του,
ότι για το πώς πρέπει να προσευχόμαστε και τι να ζητούμε,
θα μας το διδάξει Αυτός,
που θα μας στείλει ο Θεός!
Αυτά προδιαγγέλλει ο Σωκράτης.

Ο Σόλων γράφει. «Οποτεδήποτε εις την διηρημένην ανθρωπότητα η άσαρκος Θεότης θα λάβει σάρκα.
Αυτή η Θεότης θα φέρει την απαλλαγή από τα πάθη.
Ο άσαρκος αυτός Θεός θα κρεμασθεί υπό αγνώμονος λαού και όλα τα πάθη θεληματικά θα υποστεί.»

Οι Σίβυλλες,επίσης, που ήσαν μάντισσες της αρχαιότητας
που είχαν την ιδιότητα να προφητεύουν το μέλλον χωρίς να τους ζητηθεί
και χωρίς να πληρώνονται γι'αυτό, πέφτοντας σε έκσταση όπως οι Πυθίες.
Γι' αυτές πληροφορούμαστε και από τον Σωκράτη στο έργο του Πλάτωνος «Φαίδρος».

Στο Άγιον Όρος επίσης υπάρχουν χειρόγραφα που διασώζουν προφητείες της Σίβυλλας για την έλευση του Χριστού.
Π.χ σε χειρόγραφο με την ονομασία «Υπόμνημα εις τον Άγιον Απόστολον Φίλιππον»
πού φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου αναφέρονται τα εξής:

«Ύστερα από πολύ καιρό θα φθάσει κάποιος εις αυτήν την πολυδιηρημένην γη και θα γεννηθεί με σάρκαν αμόλυντον.
Με ανεξάντλητα όρια ως Θεότητα θα λυτρώσει τον άνθρωπον από την φθοράν των ανίατων παθών.
Και θα τον φθονήσει άπιστος λαός και θα κρεμασθεί ψηλά ως κατάδικος εις θάνατον.
Όλα αυτά θα τα υποφέρει με πραότητα».

Στο ίδιο χειρόγραφο αναφέρεται μία συγκλονιστική προφητεία
για την θεανθρώπινη φύση του Χριστού,
για το εκούσιον πάθος Του,
αλλά και για την Ανάστασή Του:

«Ένας ουράνιος με πιέζει ισχυρά,
ο οποίος είναι φως τριλαμπές.
Αυτός είναι ο παθών Θεός,
χωρίς να πάθει τίποτε η Θεότης Του,
διότι είναι συγχρόνως θνητός και αθάνατος.
Αυτός είναι συγχρόνως Θεός και άνθρωπος,
που υποφέρει από τους θνητούς τα πάντα,
δηλαδή τον σταυρό, την ύβριν, την ταφή.
Αυτός κάποτε από τα μάτια του έχυσε δάκρυα θερμά.
Αυτός πέντε χιλιάδες χόρτασε με πέντε άρτους,
κάτι που ήθελε δύναμη θεϊκή.
Ο Χριστός είναι ο δικός μου Θεός, ο οποίος εσταυρώθη εις το ξύλον,
ο οποίος εξέπνευσεν, ο οποίος εκ του τάφου ανήλθεν εις τον ουρανόν».

Η Σίβυλλη της Λιβύσσης προφητεύει επίσης στο έργο αυτό. «Αυτός πραγματοποιώντας τα πάντα με τον λόγο θα θεραπεύει κάθε άνθρωπο,
θα καταπαύσει τους ανέμους με τον λόγο του και θα καθησυχάσει την θάλασσα την φουρτουνιασμένη,
αφού την πατήσει με πόδια ειρήνης και με πίστη.
Σε εμπτύσματα προσβλητικά τις παρειές του θα προσφέρει και την πλάτη του την αγνή σε μαστιγώσεις θα στρέψει.
Ενώ τον ραπίζουν, θα σιωπά,
για να μη καταλάβει κανείς ποιος είναι,
τίνος (υιός) είναι,
από πού ήλθε,
για να μιλήσει στους νεκρούς.
Και θα φορέσει στεφάνι ακάνθινο
και θα του τρυπήσουν με καλάμι την πλευρά κατά την συνήθειά τους».

Η Σίβυλλη η Δελφική στο έργο αυτό του Πλάτωνος «Φαίδρος» προφητεύει.
«Του Αθανάτου (Θεού) τον μέγα υιό,
πολυύμνητε, φανερώς εξυμνώ.
Στον οποίο ο ύψιστος γονεύς θρόνο παρέδωσε για να τον λάβει εκείνος,
που δεν γεννήθηκε, ως δισυπόστατος που ήταν λόγω της σαρκός,
εμφανίσθηκε, και λούσθηκε στα ρεύματα του ποταμού Ιορδάνη,
τα οποία οδηγεί σέρνοντας με απαστράπτοντα πόδια τα κύματα».

Η Σίβυλλη της Κυμαίας προφητεύει: «Στα έσχατα χρόνια αντάλλαξε με την γη (τον ουρανό)
και αφού ήλθε άσημος από τους λαγόνες της παρθένου Μαρίας
εξέπεμψε νέο φως……
και σαν ήλθε από τον ουρανό, ενδύθηκε θνητή μορφή,
έγινε σάρκα μετά από πάροδο χρόνου και γεννήθηκε,
πλάσθηκε όμοιος με μορφή θνητού
και γεννήθηκε ως παιδί, με παρθενικό τοκετό,
γεγονός που είναι μέγα θαύμα για τους θνητούς,
αλλά καθόλου θαύμα για τον Θεό Πατέρα και τον Θεό Υιό.
Όταν γεννιόταν το βρέφος, η γη ήταν γεμάτη χαρά,
ο Ουράνιος θρόνος λαμπρύνθηκε
και ο κόσμος ευφράνθηκε».

Η ίδια (Σίβυλλη της Κυμαίας) μάντισσα στο βιβλίο του Πλάτωνα «Φαίδρος» προφητεύει: «Δύστυχε δεν ανεγνώρισες τον Θεό σου,
τον οποίο έλουσε, στο τριπλό ρεύμα του Ιορδάνη
και πέταξε πνεύμα επί πολύ (χρόνο),
Αυτός ο οποίος πριν και της γης και του γεμάτου άστρα ουρανού υπήρξε κυρίαρχος,
με τον λόγο του πατέρα και το πνεύμα το αγνό,
και μολονότι ήταν δυνατός κατά σάρκα,
πέταξε γρήγορος στον οίκο του πατέρα».

Της ίδιας επίσης είναι και η προφητεία: «Θα μεταβεί στον Άδη για να διαδώσει σε όλους την ελπίδα,
και θα εκπληρώσει την μοίρα του θανάτου αφού κοιμηθεί επί τρεις ημέρες
και τότε απελευθερώνοντας τους νεκρούς
θα τους οδηγήσει στο φως,
κάμνοντας πρώτος την αρχή της αναστάσεως για τους εκλεκτούς».

Επίσης οι Σίβυλλες ομιλούν για την ενανθρώπιση του Θεού Λόγου ως εξής: «Θα έλθει ο Υιός του Θεού εις την γη και θα φορέσει σάρκα ανθρώπινη,
εξομοιούμενος με τους θνητούς της γης.
Θα φέρει το όνομα αυτού τέσσαρα φωνήεντα και δύο άφωνα, 8 μονάδες, 8 δεκάδες και εκατοντάδα οκτώ, ήτοι 888.»
Και πράγματι η λέξη ΙΗΣΟΥΣ έχει 4 φωνήεντα και δύο σύμφωνα και κάνει 888. Ι=10, Η=8, Σ=200, Ο=70, Υ=400, Σ=200 που το άθροισμα είναι 10+8+200+70+400+200=888.

Οι παραπάνω προφητείες αναφέρονται και σε άλλα χειρόγραφα πού βρίσκονται σε άλλες Μονές του Αγίου Όρους ή αλλού(π.χ. Μονή Σινά).
Παρατίθενται ακόμη σε σύγχρονο βιβλίο, στον «Μέγα Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας» του Αρχιμανδρίτη Βίκτωρος Ματθαίου.

Και γι' αυτούς που ίσως αμφισβητήσουν ότι τα παραπάνω ειπώθηκαν πράγματι από τις Σίβυλλες
και ισχυριστούν ότι είναι επινοήσεις κάποιον Χριστιανών Μοναχών,
αρκεί το εξής αδιαμφισβήτητο γεγονός.
Από διάφορες πηγές έχει διασταυρωθεί πως τις προφητείες αυτές
αλλά και άλλες -είτε της Σίβυλλας είτε άλλων σοφών Ελλήνων-
χρησιμοποίησε η Αγία Αικατερίνη.
Συγκεκριμένα, το 305 μ.Χ. η Αγία Αικατερίνη η Αλεξανδρινή έλεγχε τον αυτοκράτορα Μαξιμίνο για την ειδωλολατρική του πολιτική.

Ο τελευταίος συγκέντρωσε τότε τους σοφότερους ειδωλολάτρες της αυτοκρατορίας
για να την μεταπείσουν και να την κάνουν παγανίστρια.
Στο διάλογο που ακολούθησε, αυτή η πάνσοφη και σπουδαγμένη στην Ελληνική παιδεία γυναίκα
στην προσπάθειά της να αποδείξει ότι ο Χριστός είναι ο μοναδικός Θεός
ανέφερε - μεταξύ άλλων - και τις προφητείες των Σιβυλλών.
Και για να προληφθεί η κάθε απερίσκεπτη "σκέψη",
δεν υπάρχει καμία περίπτωση να έπλασε αυτές τις προφητείες η ίδια η Αγία για τους εξής βασικότατους λόγους:
Δεν θα μπορούσε να πει ένα τόσο μεγάλο ψέμα σχετικά με την ιέρεια του Απόλλωνα μπροστά στους σοφότερους εκπροσώπους της αρχαίας θρησκείας,
διότι αμέσως όλοι θα διαπίστωναν το ψέμα της.
Όμως, όχι μόνο δεν την κατηγόρησε κανείς για αναλήθειες,
αλλά αντιθέτως οι σοφοί ειδωλολάτρες παραδέχτηκαν την λεκτική τους ήττα
και όλοι αμέσως ασπάστηκαν με τη θέληση τους τον Χριστιανισμό
με αποτέλεσμα ο αυτοκράτορας να τους θανατώσει.

Κανείς δεν μπορεί λοιπόν να αμφισβητήσει την αδιάσειστη αλήθεια
ότι τα προφητικά αυτά λόγια βγήκαν από το στόμα των Σιβυλλών.
Σε άλλο χειρόγραφο που βρίσκεται στην Αγιορείτικη Μονή Διονυσίου,
αναφέρεται μια άλλη προφητεία κάποιας Σίβυλλας:

«Σας προφητεύω έναν τρισυπόστατο Θεό
στα ύψη εκτεινόμενο του οποίου ο αιώνιος Λόγος σε ανυποψίαστο κόρη θα κυοφορηθεί,
όπως ακριβώς το φέρον φωτιά τόξο,
το μέσον του κόσμου διαπερνώντας.
Όλο τον κόσμο αφού επαναφέρει στην ζωή,
και στον Πατέρα θα τον προσφέρει σαν δώρο.
Μαρία θα είναι το όνομα αυτής».

Βλέπουμε λοιπόν ότι η Θεία Πρόνοια μέσω του "σπερματικού λόγου"
(όπως τον ονόμασαν οι Πατέρες της Εκκλησίας)
φώτισε κάποιους Έλληνες της Αρχαιότητας
και έτσι άφησαν εκατοντάδες χρόνια πρίν τον Χριστό προφητείες για την έλευσή Του.

Και άλλοι αρχαίοι λαοί έδωσαν τέτοιες προφητείες χωρίς να πλησιάζουν σε καμία περίπτωση την ακριβολογία των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης
περιοριζόμενες αποκλειστικά και μόνο στην αναφορά για τον ερχομό κάποιου Σωτήρα πού θα λυτρώσει τον κόσμο.

Οι προφητείες όμως των αρχαίων Ελλήνων
δίνουν λεπτομερέστατα στοιχεία για τον Χριστό
(γέννηση Του από την Παρθένο Μαρία,
θεανθρώπινη φύση Του,
θαύματα Του,
Σταύρωση,
Κάθοδος στον Άδη και Ανάσταση Του,
τρείς υποστάσεις του Θεού).
Έτσι, πολλές απ' αυτές καθίστανται ισάξιες με τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης,
ενώ κάποιες άλλες τις ξεπερνούν κιόλας.

Αυτό ακριβώς αναγνωρίζει και ο μεγάλος μας εκκλησιαστικός συγγραφέας Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (2ος αιώνας μ.Χ),
ο οποίος στο έργο του «Στρωματείς» (5,13)
δηλώνει απερίφραστα: «Ούκ οίμαι υπό Ελλήνων σαφέστερον προσμαρτυρήσεσθαι τόν Σωτήρα ημών»
δηλαδή «δεν είναι δυνατόν, νομίζω,
να προαναγγελθεί σαφέστερα από τους Έλληνες ό Σωτήρας μας».

Βλέπουμε λοιπόν ότι οι σοφοί Έλληνες της αρχαιότητας
όχι μόνο πίστευαν σε ένα Θεό
αλλά μίλησαν κιόλας για την τριαδικότητα Του,
για την διττή φύση του Χριστού,
για την Σταύρωση και την Ανάστασή Του.
Προσπαθούσαν να αποδεσμευτούν από τη δυναστεία των θεών και να πλησιάσουν τον ένα και αληθινό Θεό.

Αποδεικνύεται πως περίμεναν καρτερικά την έλευση του Χριστού για αιώνες.
Γι' αυτό και όταν έγινε η συνάντηση Χριστού και Ελλήνων,

ο Χριστός είπε: «Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο Υιός του Ανθρώπου»
(Κατά Ιωάννην -12,23)
δηλαδή «έφτασε ή ώρα να δοξαστεί ο Υιός του Ανθρώπου (=ο Χριστός)».
Και έτσι έγινε...

ΕΠΙΒΙΩΣΗ.. (ΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ).

Η ΕΠΙΒΊΩΣΗ στην πόλη δεν είναι καθόλου εύκολο πράγμα και είναι σαφώς πιο δύσκολη από την επιβίωση στην ύπαιθρο. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι το πρωταρχικό σου σχέδιο να παραμείνεις στην πόλη, αλλά επειδή τα πράγματα στραβώνουν και μπορεί να παγιδευτείς σε μια πόλη, πρέπει να ξέρεις να επιβιώνεις και εκεί.Αν κατοικείς σε πόλη και δεν μπορείς όμως να φύγεις, τουλάχιστον καλό είναι να σχεδιάσεις από τώρα την φυγή σου σε περίπτωση ανάγκης. Αλλά, μιας και καθημερινά κινείσαι στην πόλη σταμάτα να περπατάς σκυφτός και κοίτα γύρω σου, γιατί υπάρχουν χρήσιμα υλικά, αλλά και παγίδες ανάμεσα στα μπετά της πόλης.

Παρατηρήστε τα εξής σημεία παρακάτω...

-Σε μια καταστροφή όλα από τη μια στιγμή στην άλλη αλλάζουν, χωρίς καμία συνήθως προειδοποίηση. Ο τρόπος εύρεσης φαγητού και νερού, η ανάγκη καταφυγίου, οι άνθρωποι γύρω σου… Δεν μπορείς κανέναν πλέον να εμπιστευτείς! Θα ξυπνήσει το θηρίο μέσα σε κάθε άνθρωπο και η απελπισία θα κυριαρχήσει δηστυχώς. Ο απελπισμένος, να έχετε πάντα κατά νου, ότι θα κάνει και απελπισμένα πράγματα! Τώρα δεν θα είναι απλά απελπισμένος… θα είναι ταυτόχρονα και πεινασμένος και διψασμένος και κουρασμένος και αποπροσανατολισμένος. Η βρύση πλέον μπορεί να μην σου δίνει νερό και τα σουπερ μάρκετ θα έχουν τρόφιμα για λίγες ώρες ή μέρες μέχρι να λεηλατηθούν.

-ακόμα κι αν όλα έχουν καταστραφεί οι προμήθειες για να ζήσεις υπάρχουν γύρω σου.

-αποφασίζεις να μετακινηθεί στην πιο κοντινή πόλη γιατί το σενάριο αφορά την αστική επιβίωση. Η απόφαση αυτή θα εξαρτηθεί από το είδος της καταστροφής και την χρονική στιγμή που θα βρεθείς κοντά στην πόλη. Στην αρχή της καταστροφής στα περισσότερα είδη καταστροφής προτιμότερο είναι να φύγεις από την πόλη και όχι να μετακινηθείς προς αυτήν. Μετά όμως από μερικούς μήνες η προσέγγιση σε μια πόλη για προμήθειες δεν θα πρέπει να θεωρηθεί αυτόματα κακή απόφαση, αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι μπορεί στην πόλη να υπάρχουν ταραχές, συμμορίες ή/και ομάδες επιβιωσάντων που δεν θα σε καλοδεχτούν με ανοιχτές αγκάλες. Έτσι χρειάζεται πολύ προσεκτική αναγνώριση ήδη πλησιάζοντας στην πόλη. Παραδείγματος χάριν είσαι νύχτα εκτός της πόλης και κοιτάς προς την πόλη για φωτιές, φώτα, ήχους, αυτοκίνητα που κινούνται, πυροβολισμούς κτλ.

-αποφεύγεις όσο μπορείς τα ανοιχτά σημεία, γιατί αν υπάρχουν άλλοι επιβιώσαντες μπορεί να σε εντοπίσουν. Στόχος σου πάντα είναι να περάσεις απαρατήρητος και σε περίπτωση αντιπαράθεσης εσύ να είσαι αυτός που θα αιφνιδιάσει τον άλλο. Έτσι αποφεύγεις τους μεγάλους δρόμους. Πας από σοκάκια ή σιδηροδρομικές γραμμές και όσο πιο γρήγορα, ώστε να μην σε εντοπίσουν. Εννοείται η αμφίεση σου δεν πρέπει να δίνει στόχο… φοράς ενδυμασία μαύρου χρώματος που είναι συνηθισμένο στην πόλη. Τον φαντάζεστε να φορούσατε μια φωσφοριζέ ή μια γαλάζια στολή; Πρέπει να γίνεις ένα με το περιβάλλον.

-εθνικές οδοί και μεγάλες οδικές αρτηρίες θα έχουν κλείσει από *στρατιωτικά οδοφράγματα; , λόγω επιβολής *στρατιωτικού νόμου; ή από εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα μόλις τους τελειώσει η βενζίνη.

-τα ποτάμια δεν είναι ασφαλή. Ειδικά κοντά σε μια πόλη ή στην βιομηχανική περιοχή δεν μπορείς να ξέρεις τι χημικά θα έχουν μέσα. Δεν μπορείς να διακινδυνεύσεις το κολύμπι. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις την διαθέσιμη γέφυρα, να κατασκευάσεις άλλη ή να κάνεις τον κύκλο.

-με την εφευρετικότητα σου θα πρέπει να λύνεις τα εμπόδιά σου. Στη γέφυρα με ένα σκοινί που έχει στο σακίδιο και με έναν λοστό που πήρε από ένα πορτμπαγκάζ φτιάχνεις γάντζο.Μάθετε τους κόμπους. Είτε στο δάσος, είτε στην πόλη θα είναι απαραίτητοι.

-πλησιάζει η νύχτα και πρέπει να βρεις καταφύγιο. Θα χρησιμοποιήσεις ένα από τα διαθέσιμα κτίρια. Ένας καλός φακός είναι απαραίτητος. Δεν είναι μόνο για φωτισμό αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν όπλο. Μπαταρίες, όμως, δεν θα μπορείς να βρεις εύκολα. Αν μπορείς, αγόρασε έναν φακό που να φορτίζει με τον ήλιο ή με δυναμό. Μπαίνοντας σε ένα κτίριο δεν θα μείνεις στο πρώτο δωμάτιο που βρήκες. Πρέπει να ελέγξεις όλον τον χώρο, αρχικά για τυχόν άλλα άτομα και προμήθειες. Οτιδήποτε χρήσιμο θα πρέπει να το πάρεις μαζί σου.Πχ βρήκες ένα συρματάκι κουζίνας, που με την μπαταρία κατάφερες να το ανάψεις. Θα χρειαστεί πριν το ανάψεις όμως να προετοιμάσεις την καύσιμή σου ύλη. Σανίδια, έπιπλα, πόρτες. Μπορεί να μην είναι υγιεινό, αλλά η φωτιά σε μια κρύα νύχτα είναι η προτεραιότητα. Η υποθερμία σκοτώνει και μάλιστα πολύ ύπουλα…

-Σε ποιο δωμάτιο να πάς; Επέλεξε τον δεύτερο όροφο. Θα έχεις καλή ορατότητα από παράθυρα, θα ακούσεις κάποιον που θα μπει από το ισόγειο και αν χρειαστεί να εγκαταλείψει το μέρος αιφνιδιαστικά (π.χ. επειδή μια συμμορία μπούκαρε) δεν είναι πολύ ψηλά. Δεν πρέπει να δίνει στόχο η παρουσία του οπότε προσπαθεί να μην διαταράξει το περιβάλλον γύρω του. Μπορεί π.χ. ένα τενεκεδάκι που κλώτσησες κατά λάθος να το είχε σχεδιασμένα κάποιος αφήσει σε συγκεκριμένο σημείο στο χώρο, ώστε να καταλάβει ότι κάποιος πέρασε από κει όταν ξανάρθει ή μια πόρτα που άφησες ανοιχτή να σε προδώσουν… το δωμάτιο πρέπει να είναι ασφαλές και απομονωμένο. Δεν θα πας σε ένα με παράθυρα. Θα βρεις ένα εσωτερικό δωμάτιο.

-πάντα πρέπει να σχεδιάσεις και την έξοδο διαφυγής σου από ένα κτίριο. Μπορεί να υπάρχουν άτομα μέσα ή να έρθουν λίγο μετά από σένα και να πρέπει να ξεφύγεις. Εδώ χρησιμοποιεί το φρεάτιο του ασανσέρ. Αντίστοιχα αν ήταν σε ξενοδοχείο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει το φρεάτιο για τα λερωμένα σεντόνια ή τους αεραγωγούς. Πρόκειται για τρόπους να μετακινηθείς εντός του κτιρίου απαρατήρητος.

-πώς όμως μετακινείσαι από κτίριο σε κτίριο; Μια λύση είναι να βγεις στον δρόμο… είναι όμως επικίνδυνο… άλλοι τρόποι είναι από τις ταράτσες και ανοίγοντας τρύπες στους τοίχους κολλητών πολυκατοικιών. Προσοχή στον θόρυβο.

-βρίσκει κατόπιν ένα σπίτι. Απ’ έξω δεν υπάρχει εμφανής κίνηση. Αλλά δεν μπορείς να είσαι σίγουρος τι γίνεται μέσα… Αποφασίζει να μπεις Θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις τις οδούς των διαρρηκτών (πόρτες, παράθυρα, γκαράζ κτλ). Επειδή όμως δεν μπορεί να ξέρει αν υπάρχει άλλος μέσα πρέπει να το κάνεις αιφνιδιαστικά και να είσαι έτοιμος να χρησιμοποιήσεις βία. Ελέγχεις και πάλι το σπίτι. Υπάρχουν σημάδια παραβίασης σε εσωτερική πόρτα. Πότε έγινε η παραβίαση; Κανείς δεν ξέρει… Αυτός που την έκανε θα ξαναεπιστρέψει; Μήπως είναι ακόμα μέσα; Πρέπει έτσι κι αλλιώς να ελέγξεις όλο το σπίτι για ανθρώπους, αδέσποτα ζώα και προμήθειες…

-στο υπόγειο βρήκες παλιές κονσέρβες. Δεν ανοίγεις να φάς αμέσως αλλά πρώτα τις ελέγχεις. Εμφανής τρύπα, φούσκωμα, κλυδασμός αέρα ή ανοιχτό καπάκι είναι σημεία ότι το περιεχόμενο έχει εκτεθεί σε αέρα και πιθανώς μικρόβια. Μην διακινδυνεύσετε να την φάτε όσο κι αν πεινάτε!!!!

-Στο γκαράζ μπορεί να κρύβεται ένας θησαυρός εργαλείων!!!!!!! Λοστοί, κόφτες, σκοινιά, λάστιχα, μαχαίρια, ψαλίδια κτλ. Ειδικά η φαινομενικά άχρηστη τρόμπα ποδηλάτου θα αποδειχθεί θησαυρός!!!!!

-επόμενος στόχος οι πληροφορίες. Το ίντερνετ, τα κινητά, η τηλεόραση και το ράδιο έχουν καταρρεύσει. Από πού θα τις πάρεις; Από βιβλία… Μια δημοτική βιβλιοθήκη, ένα βιβλιοπωλείο, ένα σχολείο, ένα πανεπιστήμιο θα είναι οι πηγές γνώσης ανάλογα με την γνώση που ψάχνεις. Πήγε στην βιβλιοθήκη. Τι ψάχνει; Μηχανολογικές, ηλεκτρολογικές, ιατρικές, κηπευτικές γνώσεις είναι εκεί. Αλλά και χάρτες..

-Πρέπει να βρεις ένα τρόπο να κινείσαι απαρατήρητος και να βγεις από τους δρόμους… ένα τρόπο κρυφό, ύπουλο και μυστικό που πολλοί δεν θα σκεφτούν… οι υπόνομοι… μετά την κατάρρευση, θα μειωθεί πάρα πολύ η χρήση τους και με τα νερά της βροχής θα ξεπλυθούν. Θα είναι σαφώς πιο ανεκτοί. Στην επιβίωση έτσι κι αλλιώς πρέπει να προσαρμοστείς στο να είσαι βρώμικος. Κάθε γνώση είναι χρήσιμη. Και μην ξεχνάτε ότι πρέπει να καλύπτεις πάντα τα ίχνη σου οπότε κλείστε το καπάκι… που θα κατευθυνθεί και γιατί;

-στο νοσοκομείο. Όχι για φάρμακα. Αυτά έχουν λεηλατηθεί προ πολλού. Αλλά γιατί το νοσοκομείο έχει εφεδρική γεννήτρια. Όταν πέφτει το ρεύμα, αναλαμβάνει αυτόματα. ίσως καταφέρει να την εκκινήσει. Γιατί όμως να επιλέξεις το νοσοκομείο για βάση; Πολλές έξοδοι, δυνατότητα ενέργειας, ίσως κάποια φάρμακα που έμειναν, ίσως κάποια τρόφιμα στην κουζίνα αλλά και κάμερες… θα μπορείς από το δωμάτιο ελέγχου να εποπτεύεις όλον τον χώρο. Αλλά κατέβασε όλες τις ασφάλειες πριν θέσεις τη γεννήτρια σε λειτουργία… δεν θες σε μια σκοτεινή πόλη το νοσοκομείο να μοιάζει σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο…

-Όταν συνέβη η "Κατρίνα"*(καταιγίδα) ήταν τόσοι πολλοί οι ασθενείς που δεν επαρκούσε το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και τα φάρμακα. Έτσι μέσα σε ώρες (ούτε καν μέρες) λεηλατήθηκαν τα φαρμακεία και οι ιδιωτικές κλινικές… και ήταν μια ‘’καταιγίδα’’ που θα επηρέαζε μόνο κάποιες πολιτείες αλλά το κράτος δεν θα κατέρρεε… κι όμως το τόλμησαν κάποιοι… αυτό δεν είναι φαντασία. Το ζήσαμε το 2005… όπως ζήσαμε και το τσουνάμι στην Ινδονησία… είδατε πως αλλάζει μια ακραία καταστροφή τον άνθρωπο, πως ξεχνάει τον πολιτισμό και πως ξυπνάει το ζώο μέσα του;

-που θα βρεις καύσιμα; Μπορεί σε αυτοκίνητα, μπορεί σε βενζινάδικα… αλλά δεν θα είναι ο υπάλληλος εκεί να σου γεμίσει ένα μπιτόνι ούτε ρεύμα θα έχουν οι αντλίες… πως λοιπόν θα το πάρει από την υπόγεια δεξαμενή; Να λοιπόν που ήρθε η ώρα του λάστιχου και της τρόμπας. Η τρόμπα πιέζοντας διώχνει τον αέρα. Τραβώντας όμως κάνει αναρρόφηση. Εναλλακτικά, με το στόμα δημιουργείς αναρρόφηση.

-πήγες για έναν σκοπό. Τα καύσιμα. Αλλά δεν σταματάς να κοιτάς γύρω σου για χρήσιμες προμήθειες! Μπορεί να βρεις τροφή, νερό, εργαλεία κτλ

-νερό που θα βρω; Το βρόχινο νερό πάντα το έχω στο μυαλό μου επίσης στην πόλη δεν πρέπει να ξεχνάω το νερό στο πίσω μέρος από το καζανάκι. Ποτέ δεν ξεχνώ ότι όσο καθαρό κι αν φαίνεται θα πρέπει να το φιλτράρω και να το βράσω.

-μιλάμε για ΕΠΙΒΊΩΣΗ δεν μπορείς να είσαι επιλεκτικός στο τι θα φας. Θα φας αυτό που βρήκες. Μόνο αν είσαι αλλεργικός σε κάτι θα το αποφύγεις. Ακόμα και σκυλοτροφή θα φας, ακόμα και ποντίκια. Ξεχάστε ανεπιστρεπτί τα πιτόγυρα και τα γκουρμέ.

-Αν έχετε μια ομάδα επιβίωσης ή οικογένεια μπορείτε να την αναζητήσετε. Αλλιώς συνηθίστε τη μοναξιά σας! Μην πλησιάζετε σε καταυλισμούς ούτε σε μεμονωμένα άτομα!Δεν ξέρετε τις προθέσεις κανενός πέρα από τον εαυτό σας! Προσωπικά δεν θα έφτιαχνα ραδιοπομπό αλλά αν το κρίνετε σκόπιμο κάντε το. Καλύτερα φροντίστε να προκαθορίσετε από τώρα σε ποια σημεία θα βρεθείτε σε κατάσταση καταστροφής.

-Τέλος από τα λίπη και τα λάδια ενός εστιατορίου φτιάχνεις βιοκαύσιμα για το αμάξι. Θα μπορούσες να τα χρησιμοποιήσεις και έτσι όπως είναι αλλά θα κατέστρεφε πιο γρήγορα την μηχανή. Για καύσιμα χρησιμοποιείς μεθανόλη από το αντιψυκτικό του αυτοκινήτου και αλισίβα από τα καθαριστικά νεροχύτη. Το αυτοκίνητο μετά από μερικά χιλιόμετρα θα καταστραφεί αλλά σημασία έχουν τα καύσιμα γιατί αμάξι θα βρεις άλλο. Βέβαια το να κυκλοφορείς στον κόσμο της Αποκάλυψης με αμάξι μάλλον θα πρέπει να το αποφύγετε… το πιθανότερο είναι να στραφείτε στο περπάτημα και να κρατήσετε τα λάδια σαν καύσιμο για μια μικρή εστία που θα έχετε ή θα φτιάξετε με ένα κουτάκι αναψυκτικού